موشکهای صدام
برنامه
موشک های بالستیک عراق در سال1970 با خرید تعداد قابل توجهی از موشک های
اسکاداز اتحاد جماهیر شوروی آغاز شد. در طول دهه بعد ، عراق شروع به توسعه
موشک هایی با توانایی حمل کلاهکهای هسته ای ، شیمیایی ، و یا کلاهک های
بیولوژیکی دیگر کرد. پس از جنگ خلیج فارس در سال 1991 ،برنامه توسعه موشک
های دوربرد عراق به به امید جلوگیری حمله ایالات متحده ومتحدان آن و حفاظت
از خود در خاور میانه شتاب بیشتری گرفت . با این وجود همه ی طرح های موشکی
عراق پس از جنگ عراق در سال 2003 به پایان رسید. اما نام عراق همچنان به
علت خطرات ناشی از گسترش سلاح های هسته ای و موشک های بالستیک در زمره
کشورهای سرکش باقی ماند.
آغازپروژه ارتقای موشکهای اسکاد
درآغاز
1970 عراق تعداد قابل توجهی موشک کوتاه برد اسکاد از اتحاد جماهیر شوروی
خریداری کرد. .در این مرحله عراق توانست 819فروند - اسکاد-بی و تجهیزات
پشتیبانی زمینی بدست آورد. علاوه بر این ، آن به دنبال به دست آوردن
قابلیت وزیرساختهای تغییر برد موثر این موشکها ،مجموعه خریداری شده از
اتحاد جماهیر شوروی پایه و اساس تمام برنامه های توسعه موشکی در آینده
تشکیل داده است .
در طول دهه 1980 ، عراق ساختار
موشک های اسکاد ساختاتحاد جماهیر شوروی را با ایجاد تغییراتی به منظور دو
برابر کردن برد آنها خود را تغییر دهید. محصول این برنامه موشک جدید
بالستیک تاکتیکی به نام الحسین بود که طیف وسیعی از اهداف تا برد 650
کیلومتری را در تیررس خود داشت. در اوت 1987 ، صدام حسین اعلام کرد که
عراق با موفقیت موشک الحسین را آزمایش کرده است. در طول مرحله نهایی جنگ
ایران و عراق که به عنوان "جنگ شهرها"معروف است عراق با شلیک 189فروند
موشک ALhosseinبسمت تهران ، اصفهان ، و قم باعث کشته شدن 8000 نفر وبنا به
برخی آمارها 2000 نفر شد.موشکهای الحسین به کلاهکهای مواد منفجره متعارف
بالا و کلاهک های شیمیایی مجهز شد. دومین موشک بالستیک عراق که مشتق گرفته
از موشک های بالستیک تاکتیکی اسکاد بود به عنوان العباس شناخته شده است.
اولین پرواز آزمایش این موشک در ماه آوریل سال 1988 انجام شد ، این موشک
بردی معادل 900 کیلومتر دارد که با ، کاهش وزن کلاهک موشک اسکاد و و
افزایش ظرفیت سوخت آن میسر شده است. با این حال ، گزارش برخی منابع حاکی
از آن است کهبرنامه توسعه العباس درطول سال 1990 متوقف شده بود ، گواه این
واقعیت هم اینست که هیچ موشک العباسی در طول جنگ خلیج فارس در سال 1991از
سوی عراق به سوی متفقین شلیک نشد.
برنامه توسعه سیستمهای چند مرحله در
اواخردهه1980
علاوه
بر پروژه های بهبود موشکهای اسکاد ، برنامه توسعه موشک های بالستیک چند
مرحله صدام حسین نیز در اواخر 1980sآغاز شد. در دسامبر سال 1989 ، موشک
العابد عراق که یک موشک 25 متر بزرگ است با ادعا ی چند مرحله ای بودن آن
به فضا پرتاب شد.در ساختار العابد از یک خوشه پنج تایی از موتورموشک
الحسین استفاده شد که قادر به رساندندن موشک به ارتفاع 12 کیلومتری در طول
آزمایش بودند. یک ویدیو از پرتاب که توسط عراقی هامنتشر شده نشان داد که
العابد یک سیستم سه مرحله ای است. اگر چه بعدها فاش شد مراحل دوم و سوم
این سیستم برای فریب رقبا کارگذاشته شده اند. ، اعتقاد بر این است که
مرحله دوم العابد یک موتورموشک الحسین است که با موتوری مشتق شده از موشک
سطح به هوای S - 75 اتحاد جماهیر شوروی ترکیب شده است. موشک العابددر صورت
استفاده نظامی قادر به حمل یک کلاهک شیمیایی و یا یک کلاهک هسته ای کوچک
به مسافت بیش از 2،500 کیلومتر است. گزارش ها حاکی از آن است که این
برنامه پس از جنگ خلیج فارس متوقف شد.
موشک العابد
چند
روز پس از تست موشک العابد در دسامبر 1989، عراق اعلام کرد که یک سیستم
دوربرد دوم ، موسوم به Tammouz - 1 را نیز تکمیل کرده است . مانندالعابد ،
Tammouz - 1 از فن آوری موشکهای اسکاد برای مرحله اول خود بهره میبرد و و
برای مرحله دوم نیز از موشک تغییر یافته S - 75 SAMاستفاده میکرد.. برخلاف
ادعاهای عراق Tammouz - 1 هرگز آزمایش نشد و هنگامی که جنگ 1991 آغاز شد
مرحله توسعه خود را میگذراند.
عراق در برنامه
موشک کندور - 2 آرژانتین نیز نقش داشت . این برنامه در سال 1982 آغازشد. ،
موشکی دو مرحله ای با سوخت جامد که برای حمل کلاهکی به وزن 450 کیلوگرم
(احتمالا یک کلاهک هسته ای) به مسافت 900 کیلومتری طراحی شده بود . پروژه
کندور - 2 - توانست به طور مشترک از مصر در سال 1984 و عراق در سال 1985
بودجه جذب کند. در آوریل سال 1990 ، تحت فشار ایالات متحده ، دولت
آرژانتین اعلام کرد که این پروژه را به دلیل افزایش هزینه کنار گذاشته است
است.بدنبال این تصمیم مصر و عراق نیز مشارکت خود را در برنامه در همان زمان
متوقف کردند. با این حال با تجربیاتی که از مشارکت در این برنامه بدست
آمده بود برنامه مستقل توسعه موشک دوربرد عراق موسوم به بدر2000 تا سال
1990 ادامه داشت ، ظاهرا این کاربا کمک تکنسین های پاکستانی انجام گرفته
است. در ، گزارش های سال 1995 نشان می دهد که عراق از تکنسین های موشکی
حاضر در لیبی که برای احیای برنامه موشک الفتح لیبی در این کشور حضور
داشتند نیز کمک گرفته است.
1991 جنگ خلیج فارس
در
سال 1991 ، عراق با موفقیت توانایی خود را برای تغییر سیستم های ساخته شده
بوسیله روس ها و تغییر محدوده برد موشکهای ساخت این کشور و در نتیجه توسعه
سلاح های کشتار جمعی نشان داده بود. در واقع ، در طول جنگ خلیج فارس
در سال 1991 ، حمله موشکی با موشکهای الحسین علیه تاسیسات نظامی ایالات
متحده در عربستان سعودی باعث بیشترین تعداد تلفات ایالات متحده شد که در
نو خود منحصر بفرد بود. تجزیه و تحلیل موشکهای الحسین شلیک شده در طی جنگ
نشان داد که عراق برای رسیدن به برد 650 کیلومتری این موشکها ازجرم کلاهک
تا وزن 500 کیلوگرم کاسته و ظرفیت سوخت موشک را افزایش داده است..
با این حال ، دقت این موشکها بسیار ضعیف بود گزارشها حاکی از آنست که
CEP این موشکها از بین 1 تا 3.2 کیلومتر متغیر بوده است. بنابراین ، عربستان
سعودی کاملا در تیررس این موشکها بود .
در
عملیات طوفان صحرا به طور موثری بسیاری از برنامه های توسعه موشک های
بالستیک عراق متوقف شد. بخش عمده ای از موجودی موشک های دوربرد و زیرساخت
های تولید عراق نیز نابود شد . طبق قطعنامه 687 شورای امنیت سازمان ملل
متحددر سال 1991 ، کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد ماموریت از بین بردن تهدید
"همه موشک های بالستیک عراق است که بردی بیشتر از 150 کیلومتر را داشته
اند ،
با این حال ،امکانات و تولید و تعمیر
ونگهداری این موشکها به عراق امکان می داد تا برای بازسازی آینده زرادخانه
موشکی سری خود دوباره از نو شروع کند. . بنابراین ، حتی در طول این دوره
نیزبرنامه توسعه موشکی بومی عراق همچنان فعال باقی ماند .
صدام
حسین هرگز قصد خود را برای از سرگیری برنامه سلاح های شیمیایی عراق در
زمانی که شرایط مطلوب فراهم شود پنهان نکرد.. او و سایر عراقی سلاح های
شیمیایی و سلاح های بیولوژیکی را به عنوان یک سلاح بازدارنده در برابر
دشمنی که دارای برتری عددی است میدانستند. همانطور که در طول جنگ ایران و
عراق دردهه 1980استفاده از زرادخانه سلاح های کشتار جمعی. بخشی جدایی
ناپذیر از استراتژی او بود. گزارش سال 2004 سازمان سیا میگوید : «به عنوان مثال صدام استفاده همه جانبه از تمام سلاح های BW را در اختیار او بودند
برضد تمام شهرهای اسرائیل که در تیررس او بودند را مورد ارزیابی و تایید
قرار داده است. " تحلیلگران تلاشهای عراق در بین سال های 1991 و 1996 را
به عنوان تلاش برای حفظ قابلیت تولید سلاح های بیولوژیکی خودارزیابی
میکنند.
چیزی که هم اکنون عموما پذیرفته شده این است که برنامه هسته ای صدام
حسین در سال 1991 به پایان رسید. پس از جنگ عراق در سال 2003 ، هیات
بازرسان در عراق (ISG) اعلام کرد هیچ دلیلی که نشاندهنده تلاش این کشور
برای احیای برنامه های متوقف شده باشد وجودندارد. . در گزارش Duelfer ،
سازمان سیا اشاره کرد که صدام حسین تا آغاز جنگ 1991 به
وضوح به حدبالایی از پیشرفت هسته ای و استعداد فنی توسعه یافته دست یافته
است.، و بر اثر تحریمهای سازمان ملل و جنگ این برنامه نیزبه پایان رسیده
و سرمایه های فکری و امکانات فنی در سالهای پس از جنگ فرسایش یافته و از
بین رفته است. با همه این برآوردها هیچ شواهدی از وجود برنامه سلاح های هسته ای که منجر به جنگ عراق در سال 2003 شد وجود ندارد.
توسعه موشک های بالستیک دور برد در طول
دهه90 میلادی
اگر چه الان بحث های سلاح های کشتار جمعی عراق محلی از اعراب ندارد ، اما این یک واقعیت مسلم که عراق برنامه توسعه توان تهاجمی موشک های دوربرد بالستیک خودرا در طول دهه 1990 حفظ کرده بود. دربرخی گزارش های CIA
اعلام شده که صدام حسین برنامه بازسازی سیستم های تغییر برد موشکهای
بالستیک برای حمل سلاح های کشتار جمعی و توسعه موشکهای سوخت مایع و جامد و
پیشرانهای بالستیک را از سرگرفته است.
در واقع عراق با استفاده از برنامه های توسعه موشکی دهه 1990 و دانشمندان موشکی خودطراحی موشک ها با دامنه برد بیش از 150 کیلومتر را به سرعت پیش برده و قطعنامه 687 را نقض کرده است. [17]
با توجه به گزارش سازمان سیا ، عراق توانستهموتور
جدید و بزرگتری را برای موشکهای سوخت مایع خود طراحی کند که ظاهرا ازیک
خوشه از موتورهای موشک اس-75 سام-2 نیرو میگیرد که این سیستم الصمود -2نام
دارد .
%201957%20Chinese%20H.jpg)
عراق با مرمت و ساخت امکانات و
تجهیزات موشکی از جمله میکسر سوخت بزرگ ، اجاق پیری ، و گودال ریخته گری
می توانست موتوری با قطر بزرگتر تولید کند. عراق همچنین مایل بود درتولیدفن آوری پیشرانهای های جدید و سیستم هدایتی به خودکفایی برسد .،
همه شواهد نشان میدهد که عراق با تعلیم دانشمندان و توسعه امکانات خود هدف
خود را در مورد توسعه موشکهای بالستیک محقق کند. در ارزیابی نهایی ، ISG
برنامه های عراق برای طراحی و توسعه سه موشک دوربرد بالستیک با محدوده برد 400 تا 1000 کیلومتر ، و همچنین یک موشک کروز با برد 1000 کیلومتر کشف شد.
فراتر از وجود صرف پروژه موشک های دوربرد ، عراق کمک های قابل توجهی از کشورهای خارجی ، یعنی روسیه و کره شمالی دریافت کرد.
بر اساس این گزارش Duelfer ، "تکنسین ها و مهندسان روسیه در طراحی و
توسعه الصمود-2 به عراق کمک کرده اند تا کار توسعه این موشک سریعتر پیش
رود. ISG همچنین نشان داد که عراق با کره شمالی و نهادهای نظامی روسیه
برای توسعه سیستم موشکی با توانایی بالاتر وارد مذاکره ه شده بود." در
واقع ، در طول این مدت عراق حداقل 380 فروند موتور سوخت مایعS - 75 ، و همچنین سیستمهای هدایت موشک و سیستم های کنترل از احتمالا روسیه و یا بلاروس که می تواند در موشک های دوربرد کاربرد داشته باشد را وارد کرده است . به این ترتیب نظر می رسد، عراق به خوبی توانسته به
شبکه گسترده ای و پنهانی تامین تجهیزات موشکی و بالستیک اتمی که در دهه
1990 بعد از فروپاشی شوروی رونق گرفته بود متصل شود و نیازهای خود را از
این طریق تامین کند.
تالیف: مدیریت وبلاگ موشک شهاب-3
"مسلمانی که ریاکارانه ادعای پیامبری میکند بسیار بدتر از کافری است که خالصانه ادعای خدایی میکند."